२६ चैत ,एजेन्सी ।
पूर्वी अफ्रिकी देश मोजाम्बिकमा आइतबार राति एउटा डुङ्गा डुब्दा ९१ जनाको मृत्यु भएको छ । तीमध्ये धेरै बालबालिका छन् । मृतकको संख्या बढ्ने अनुमान गरिएको छ । माछा मार्ने डुङ्गामा १३० जना सवार थिए, जुन क्षमताभन्दा बढी थियो । तीमध्ये हालसम्म ५ जनाको उद्धार गरिएको छ भने धेरै बेपत्ता छन् । ती मानिस मोजाम्बिकको नामपुला प्रान्तको लुंगा सहरबाट मोजाम्बिकको मुख्य टापुतर्फ जाँदै थिए ।
उनीहरु हैजाबाट बच्न बसाइ सर्न लागेको अधिकारीहरुले बताएका छन् । घटनासँग सम्बन्धित भिडिओ सामाजिक सञ्जालमा भाइरल भइरहेका छन्, जसमा मानिसहरूलाई उद्धार गरिरहेको र समुद्रको किनारमा धेरै शव देख्न सकिन्छ । यता हङकङका बाँदरमा मानिसमा सर्ने दुर्लभ भाइरस फेला परेको छ । हङकङको सेन्टर फर हेल्थ प्रोटेक्शनले जनावरबाट मानिसमा सर्ने भाइरसको दुर्लभ घटनामा बी भाइरसको पहिलो मानव केस घोषणा गरेको हो ।
सो केन्द्रले जंगली बाँदरलाई समात्ने जोखिम न्यूनीकरणका लागि छुन वा खुवाउने कार्य नगर्न सर्वसाधारणलाई आग्रह गरेको छ । फेब्रुअरीको अन्त्यमा हङकङको काम शान कन्ट्री पार्क, जसलाई स्थानीय रूपमा मन्की हिल पनि भनिन्छ । एक ३७ वर्षीय व्यक्तिलाई बाँदरले आक्रमण गरी घाइते बनाएको रिपोर्ट गरिएको थियो । उनको चोटको सटीक प्रकृतिका बारेमा केही अझै खुलाइएको छैन, यद्दपी केही हप्ता पछि उनी बिरामी भएका थिए ।
त्यस पछि हङकङ सरकारको वेबसाइटमा प्रकाशित एक विज्ञप्तिअनुसार विगतमा राम्रो स्वास्थ्य भएको ती व्यक्तिलाई मार्च २१ मा ज्वरो आएको थियो तर सो ज्वरो कम नभएपछि स्थानिय अस्पतालको आपतकालीन विभागमा भर्ना गरिएको थियो । लगत्तै हङकङ अस्पतालले सचेतनासमेत जारी गरेको थियो । त्यसपछि गत बुधबार उनको सेरेब्रोस्पाइनल फ्लुइड नमूना स्वास्थ्य सुरक्षा केन्द्रको प्रयोगशालामा लगियो, जहाँ उनी बी भाइरस संक्रमित भएको परीक्षण पछि खुलेको थियो ।
समाचारअनुसार संक्रमित ती व्यक्तिको अवस्था अहिले गम्भीर छ र उनको अस्पतालको सघन उपचार कक्षमा उपचार भइरहेको छ । हङकङको कृषि मत्स्यपालन तथा संरक्षण विभागका अनुसार हङकङमा दुई फरक मकाक प्रजाति र तिनीहरूको हाइब्रिडसहित करिब १,८०० जंगली बाँदरहरू रहेका छन् । जनावरबाट मानिसमा सर्ने रोगलाई जुनोटिक स्पिलओभर भनिन्छ ।
बी भाइरसलाई हर्पेस सिमिया भाइरस पनि भनिन्छ । यसले ज्वरो, थकान, मांसपेशी दुख्ने र टाउको दुख्ने जस्ता फ्लू जस्ता लक्षणहरू उत्पन्न गर्दछ । युनाइटेड स्टेट्स सेन्टर फर डिजिज कन्ट्रोल एन्ड प्रिभेन्सनको वेबसाइटका अनुसार सो भाइरसको सम्पर्कमा आएको एक महिनाभित्र वा एक्सपोजर भएको तीनदेखि सात दिनभित्र लक्षणहरू देखा पर्न सक्छन् ।
त्यसपछि अन्य लक्षणहरूमा सास फेर्न गाह्रो र वाकवाकी लाग्ने अवस्था देखापर्ने वेबसाइटमा भनिएको छ । शरीरमा छालाहरूमा अनेक रंगहरू देखा पर्न सक्छन् । भाइरस बढ्दै जाँदा, यो मस्तिष्क र मेरुदण्डमा फैलिन्छ, दुःख निम्त्याउँछ । यसले मांसपेशी समन्वय, मस्तिष्क क्षति र मृत्युको समस्या निम्त्याउन सक्ने जनाइएको छ ।
