२५ भदौ ,काठमाण्डौ ।
काठमाण्डौ उपत्यकामा टहलिनका लागि खुला ठाउँको अभाव छ । उपत्यकाभित्र यस्ता सायदै ठाउँ होलान् जहाँ केही समयका लागि टहलिन मिल्ने छ । काठमाण्डौ बस्तीहरूले भरिएको सहर हो । मानिसको भिड र अव्यवस्थित बसोवासका कारण खाली ठाउँ प्रायः शून्य छ ।
यसको मुद्दा बेलाबेलामा नउठेको पनि होइन । तर समस्या भने ज्यूँ का त्यूँ छ । समस्या समाधानको बुटी फेला पर्न सकेको छैन । खाली ठाउँ हुनुपर्छ भन्ने पाठ त हामीलाई विं. सं. २०७२ सालको भूकम्पले पनि सिकाएर गएको छ । तर यसलाई सम्बन्धित पक्षले वास्ता गरेको पाइँदैन ।
काठमाण्डौ उपत्यकामा खुला ठाउँ नभएका होइनन् तर बिस्तारै हराउँदै र मेटिँदै गएका छन् । खुला ठाउँ कसले गायब बनायो यो सोधको विषय बन्नसक्छ । टुँडीखेल, रत्नपार्क, तीनकुनेको घाँसे मैदान, सिफल चौर, पुल्चोकको मदन स्मारक, पशुपति मन्दिर परिसर, लगनखेलको सप्तपाल पोखरी, गोदावरीको बोटानिकल गार्डेन, भृकुटीमण्डपको टहरा, चापागाँउको बज्रवाराही क्षेत्र खुला ठाउँ थिए कुनै बेलामा ।
तर आज यी कुनै पनि ठाउँ खुला छैनन् । अतिक्रमण, व्यावसायिक प्रयोजनले सबै खुला ठाउँ मासिएका छन् । बालबालिकालाई रमाउन, वृद्धवृद्धाका लागि टहलिन र युवापिढीका लागि थकान मेटाउने यस्ता ठाउँको अभाव दिनप्रतिदिन बढ्दै छ । खाली भएका ठाउँ पनि व्यवस्थित हुन सकेको छैन ।
